Er zijn dagen waarop het voelt alsof de wereld op de schouders drukt. Keuzes wegen zwaar en belangrijke taken lijken zich op te stapelen. Alles goed doen en niemand teleurstellen voelt als een must, terwijl ook voortdurend tips en meningen… Continue reading

We lezen regelmatig in de bijbel dat starheid van denken ons belemmert om Gods grootheid te zien, om God werkelijk te kennen, om Hem te ontmoeten zoals Hij werkelijk is. Meer nog, starheid van denken was dé oorzaak waardoor veel… Continue reading

Het is begin december wanneer ik ’s nachts wakker word van iets wat ik al weken niet meer verwacht had: een mug. Ze is duidelijk de kluts kwijt, want normaal zouden muggen allang in winterrust moeten zijn. Even later zie… Continue reading

Ken je het gevoel dat je je soms echt alleen voelt? Dat je even niet weet wie er écht naast je staat? Dat je God niet kan voelen, of zelfs maar kan bedenken hoe Hij nabij zou kunnen zijn op… Continue reading

Soms wil je als moeder alle pijn bij je kind wegnemen. Maar wat doe je als dat niet kan, en je alleen mag leren vertrouwen?  Kleine kinderen, kleine zorgen?  “Kleine kinderen, kleine zorgen. Grote kinderen, grote zorgen.”.  Ik hoor het zo… Continue reading

Vandaag is het Wapenstilstand. We herdenken de Eerste Wereldoorlog. Wat een feest moet het geweest zijn! Eindelijk de oorlog voorbij. Eindelijk vrede. Eindelijk hoop en toekomst. Als we vandaag de kranten openslaan, de TV aanzetten of naar de radio luisteren… Continue reading

Deze zomer volgde ik tijdens een conferentie een seminar over ontzag voor God. Een van de teksten die daarbij werd aangehaald raakte me meteen. De vertrouwelijke omgang met de Heer, is met wie Hem vrezen, en zijn verbond maakt Hij hun bekend.… Continue reading

Verboden terrein Tijdens een wandeling keek ik uit over het water… Nu ja, dat klopt niet helemaal. Ik keek uit naar waar normaal een grote plas water is. De laatste weken is de waterplas veel kleiner geworden met rondom een… Continue reading

De eerste keer dat ik ging kajakken — eerlijk gezegd was ik bang en wist niet goed wat ik kon verwachten, maar ik kon het niet opgeven. Mijn kinderen waren erbij en ook onze jeugdgroep. We hadden geregeld dat de… Continue reading

De tuin van Gods nabijheid. Het is een zonnige herfstochtend. Ik loop door mijn tuin, mijn voetstappen gedempt door het zachte gras. Rondom mij heen dansen de kleuren; de late bloemen geven hun laatste uitbundigheid. De oranjerode tinten van de… Continue reading