Nieuwste berichten
-
Wijze raad
Vandaag zou mijn grootmoeder 105 jaar worden. Ze was een ontzettend lieve grootmoeder. Als je mensen hoort zeggen dat ze iemand kennen die zo fantastisch is, dan bedenk ik me altijd ‘maar dan kende je mijn grootmoeder niet’. Ze was… Continue reading
-
Een hart met grote ogen…
Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt! Tijdens het joggen, met onze zendelingen ‘erbij’ in mijn gedachten, moet ik een rustpauze inlassen. Mijn benen lopen (of wandelen) ondertussen al zeventig jaar mee. Een kleine correctie: zeventig… Continue reading
-
Mijn Jona-verhaal
Gods timing Het is ondertussen een tijdje geleden dat ik in Gent studeerde. Op woensdagavond was er Ichtus, een christelijke studentenvereniging waar ik normaal naar toe ging. Maar die ene keer had ik echt geen zin. Ik was moe en… Continue reading
-
Wanneer het leven op orde lijkt, maar ons hart dwaalt
Lessen uit Amos De laatste tijd worstel ik me door de profeten tijdens mijn stille tijd. Geen lichte kost. Profeten confronteren, schuren en laten je stilstaan bij vragen die je misschien liever uit de weg gaat. Op dit moment lees… Continue reading
-
In het olifantenspoor
Moeilijk Het is moeilijk. Ik weet soms met mezelf geen blijf. Toch is God er en Hij is ongelooflijk genadig voor mij. Dit kan ik zien in de natuur en in Zijn woord. Bijna dagelijks mag ik een bemoedigende tekst… Continue reading
-
Hoor je mij wel?
Ken je dat gevoel… dat je bidt, smeekt, hoopt, maar dat het lijkt alsof de hemel zwijgt? Ik ken het maar al te goed. Er was een periode in mijn leven waarin ik overspoeld werd door een diep gevoel van… Continue reading
-
Onverwachte ontmoeting
Een paar dagen geleden was het weer van dat. Ken je dat? Van die dagen die liever snel voorbij gaan. Wat nu? Ik vroeg me af waar ik het beste naartoe ging. Natuurlijk is de natuur de beste plek voor… Continue reading
-
Ja, ik geloof…
Een vraag tijdens de lunch We zaten lekker te lunchen met een 10-15 tal collega’s. Het was gezellig, ongedwongen. Tot een collega zich bij ons zette, ze vroeg luid en duidelijk: ”Hoe denk jij eigenlijk over mij?” Ik keek haar… Continue reading
-
Gewoon zijn
Hoe klein ook… Toen mijn zoon exact twee weken oud was, gingen we voor de eerste keer op bezoek in het rust-en verzorgingstehuis waar ik werkte. Het was geweldig. Er zijn verschillende bewoners die, door hun dementie, weinig of haast… Continue reading
-
Wie? Ik?
Wanneer ‘groot’ te groot voelt Afgelopen zomer zat ik op een conferentie. Zo eentje met veel stoelen, aanbidding, opbouwende preken en gebed dat diep kon snijden. Na elk blokje onderwijs kon je naar voren gaan om voor je laten bidden.… Continue reading









