Een klein muisje loopt dapper door de zandwoestijn: soms haalt ze fier haar topsnelheid van wel dertien kilometer per uur, soms strompelt ze moeizaam verder en loopt zich hopeloos vast in een hoopje opgewaaid zand. Vandaag loopt het uitstekend. Op een heuveltje houdt ze samen met haar maatje olifant – die vele maten groter is – halt. Meestal wandelt hij rustig, niet veel sneller dan mensen wandelen. Als er nood is, trekt hij echter een extra spurtje aan de recordsnelheid van Usain Bolt in zijn gloriejaren.

Op dat zandheuveltje, en op haar achterste pootjes, zegt muisje fier tegen haar vriend olifant: “Kijk eens achterom. Zie je de gigantische stofwolk? Kijk eens hoeveel stof wij maken.” Olifant zegt niets, maar kijkt geamuseerd: “Hm, wie heeft eigenlijk al dat stof doen opwaaien? Wie heeft dit alles in beweging gezet?”  

Mijn overgave aan Hem of Zijn overgave aan mij?

Toen ik zeventien jaar ‘oud’ was, maakte ik een radicale keuze voor Jezus. Heel mijn leven gaf ik spontaan aan Hem. Voor Hem zou ik leven. Dat was mijn focus en enige ambitie, al de rest werd bijkomstig. Samen met anderen mochten we dit invulling en vorm geven. Mijn overgave? Tegenwoordig noemen we dat ‘all-in’ voor Jezus gaan en dat deden we met volle overtuiging en overgave.

Nu ik eenenzeventig jaar ‘jong’ ben, besef ik meer dan ooit dat God een radicale keuze voor mij maakte. Hij heeft zich voor mij overgegeven en doet dat nog steeds, elke dag. Dit is Zijn focus en ambitie. Hij geeft met volle overtuiging en overgave mijn leven vorm. Hij gaat ‘all-in’ voor Zijn mensen, Zijn schepping, Zijn Koninkrijk. Al de rest is bijkomstig. Mijn ‘all-in’ is niet altijd een ‘all-in’. Ik ben meer dan eens verstrikt geraakt in ‘een hoopje opgewaaid zand’. Gods ‘all-in’ is altijd een ‘all-in’.

Jezus komt naar ons toe

Petrus, Andreas, Johannes, Jacobus… gingen in op Jezus’ roep, volgden Hem en gaven hiervoor alles op. Wat maakte dit mogelijk? Was het niet Jezus die tot bij het meer wandelde, hen tussen de vele andere vissers opmerkte en hen uitnodigde om Hem te volgen? Was het niet Jezus die moeizaam naar het kruis strompelde toen de anderen de andere kant uitgingen? Was het niet Jezus die zich voor ons helemaal heeft overgegeven? Staat Hij niet elke dag met volle overgave achter ons? Niet ik maar Hij, niet mijn gedeeltelijke overgave, maar Zijn volle overgave.

Vol overgave is God in ons aan de slag

Mogen we al eens fier op ons minuscuul zandhoopje staan en genieten van wat we deden? Zeker, als we ons er maar bewust van zijn dat wij dat kleine mensje zijn en Hij Degene is die in beweging zet en ‘het stof doet opwaaien’. Ooit mogen we zelfs van Jezus horen: ‘Voortreffelijk, je bent een goede en betrouwbare dienaar’. Het lijkt erop dat Hij trots is op Zijn kinderen, ondanks… dankzij… Hij deelt zelfs Zijn troon en kroon met ons. Ja, dit is mogelijk omdat Hij zich aan ons heeft (over)gegeven: vol overgave is Hij elke dag in ons aan de slag!

Ik kom naar je toe

Ik kom naar je toe, zegt Jezus
Zie je Me komen?
Vastberaden.
Verzekerd.
Zie je Mijn ogen?
Liefdevol.
Bewogen.
Zie je Mijn handen?
Ze dragen je.
Op handen.
Zie je Mijn hart?
Mijn hartsverlangen.
Jij, in mijn hart.

Geschreven door Herman Aerts

Zin om enkele Bijbelpassages te lezen? Matteüs 4:18-22; 19:27. Romeinen 8:26; Filippenzen 2:13; Hebreeën 4:14-16; 7:22-25. Matteüs 25:23. Matteüs 19:27-29; 2 Timoteüs 4:8; Openbaring 2:10.