Doorheen mijn leven met God ben ik vaak op zoek gegaan naar Zijn antwoorden. Ik wilde de weg gaan die God voor mij bedoeld had, maar hoe wist ik zeker wat God precies van me vroeg?

Welke studie moest ik gaan doen? Wat kon mijn bediening in de kerk zijn? Welke man had God voor mij bedoeld?

Het zou zo handig zijn als Hij dit gewoon even op een papiertje kon schrijven of een stappenplan doorgeven, maar jammer genoeg heeft Hij dit tot nu toe niet gedaan. 

Mijn partner Wouter en ik zijn 13 jaar getrouwd en op belangrijke momenten in ons leven zoals beslissen om een huis te kopen, aan kinderen te beginnen, carrière-stappen te zetten, taken op te nemen in de kerk,…  probeerden we steeds antwoorden te zoeken bij God. En wat was het dan moeilijk en frustrerend als daar geen duidelijk antwoord kwam?

We waren (en zijn) er beiden van overtuigd dat God deuren opent en sluit om te tonen waar Hij ons bedoeld heeft, dus veel van onze beslissingen zijn er gekomen doordat de deur open bleef. Hiermee bedoel ik dat wanneer we ergens een weg wilden inslaan en we waren er beiden wel min of meer van overtuigd dat dit de weg was die we moesten gaan, dat we hierop verder gingen zolang er geen tegenindicatie kwam dat het niet Gods bedoeling was. 

Minder geld en meer God

Zo solliciteerde ik 2 jaar geleden voor een job die minder verdiende, verder weg van huis was en meer avond- en weekendwerk vroeg dan de job die ik deed. Toch hadden zowel mijn man als ik het gevoel dat dit een stap was die ik moest zetten. Tijdens de sollicitatieprocedure had ik steeds het idee dat als God deze job voor mij bedoeld had, het wel zo zou uitdraaien dat ik de persoon zou worden die werd aangenomen. Uiteindelijk kreeg ik ook de bevestiging dat ik aan de slag mocht. Ik voel me ontzettend gezegend met de mensen die ik ondertussen heb mogen ontmoeten, de dingen die ik over mezelf geleerd heb en nieuwe talenten die ik heb mogen ontdekken.

We hebben ervaren dat God ons echt geleid heeft naar mooie plaatsen en momenten. Toch voelde dit soms wat simpel; Afgaan op wat wij denken of vinden dat een openstaande deur is en het gevoel dat dat vast de weg is die God dan ook voor ons bedoelt. Dit was voor mij eigenlijk een beetje een manier om toch zelf nog de controle te houden over mijn leven en te doen wat voor mezelf fijn aanvoelde.

Een tijd van wachten

Nu heb ik onlangs geleerd dat het goed is om geduld te hebben en net niet te snel een bepaalde weg in te slaan, maar eerst God af te wachten. Zo las ik het verhaal van koning Saul in de Bijbel waarin hij aan het begin van de strijd tegen een vijand het niet meer aandurft om langer te wachten op de profeet Samuel om God een offer te brengen, maar zelf het heft in handen neemt. Dit heeft desastreuze gevolgen voor hem en bracht hem verder weg van God dan hij ooit geweest was.

Toen ik dit verhaal van Saul las en terugkeek op sommige beslissingen die Wouter en ik genomen hadden, kon ik zien dat wij soms ook te snel zijn geweest in bepaalde wegen die we zijn opgegaan, wegen die ons net verder bij God vandaan hielden. Op die momenten hadden we toch meer Gods aangezicht moeten zoeken en wachten tot God het duidelijk zou maken op Zijn manier en op Zijn tijd.

Dit is een les geweest voor mij in geduld en vooral het loslaten van de controle door God als Leidsman aan te duiden over alle beslissingen in ons leven. Niet altijd makkelijk, maar wel hetgeen God van ons vraagt en waar Hij ons in zal bevestigen en zegenen.

Geschreven door Veerle Kalkhuis