Drie jaar geleden begon ik in het middelbaar. Spannend, want ik kende niemand. Ik had veel gebeden om goede vrienden te vinden, en al snel vond ik een groepje. Jammer genoeg ging het vaak mis: ruzies, roddels, mensen die buitengesloten… Continue reading

Tijdens mijn studies maatschappelijk werk werd ik geraakt door de manier waarop onze maatschappij steeds meer probeert te controleren wie er wel of niet geboren mag worden. Testen tijdens de zwangerschap, statistieken, risico-inschattingen. Er gaan zelfs stemmen op om het… Continue reading

Op weg Sommige vriendschappen overstijgen tijd en afstand. Mijn vriendin Joy uit Californië is er zo één. Het voelt alsof onze zielen ooit besloten hebben elkaar niet kwijt te raken, wat er ook gebeurt. Ook al spreken we elkaar jaren… Continue reading

Snelle klik  Wat zouden we moeten zonder de charme van menselijkheid en imperfectie? Die vraag stelde ik me. En het klonk – vond ik – in eerste instantie als een heel degelijke, nederige vraag. Mijn vraag kwam voort uit de… Continue reading

Vorig jaar vroeg mijn broer of ik hem wilde ondersteunen tijdens zijn deelname aan de Dodentocht, een wandeltocht van 100 kilometer. Hij vermoedde dat hij na 60 kilometer hulp zou nodig hebben en vroeg me om dan 20 km aan… Continue reading

Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt! Tijdens het joggen, met onze zendelingen ‘erbij’ in mijn gedachten, moet ik een rustpauze inlassen. Mijn benen lopen (of wandelen) ondertussen al zeventig jaar mee. Een kleine correctie: zeventig… Continue reading

Lessen uit Amos De laatste tijd worstel ik me door de profeten tijdens mijn stille tijd. Geen lichte kost. Profeten confronteren, schuren en laten je stilstaan bij vragen die je misschien liever uit de weg gaat. Op dit moment lees… Continue reading

Ken je dat gevoel… dat je bidt, smeekt, hoopt, maar dat het lijkt alsof de hemel zwijgt? Ik ken het maar al te goed. Er was een periode in mijn leven waarin ik overspoeld werd door een diep gevoel van… Continue reading

Een vraag tijdens de lunch We zaten lekker te lunchen met een 10-15 tal collega’s. Het was gezellig, ongedwongen. Tot een collega zich bij ons zette, ze vroeg luid en duidelijk:  ”Hoe denk jij eigenlijk over mij?” Ik keek haar… Continue reading