Geschreven door Ingrid Van Droogenbroek

Het is een warme zomerdag. Ik vind een rustig plekje op het bankje in onze tuin, in de schaduw van de appelboom. In de natuur kom ik tot rust. Ik kan intens genieten van elk plantje, bloemetje, boompje als zijnde Gods onuitputtelijke creatieve uiting van schoonheid in al zijn vormen en kleuren. Verwonderd als een kind ben ik door zoveel moois!

Terwijl de wind zorgt voor extra verfrissing, glijdt mijn aandacht weg van de tuin naar de gedachten in mijn hoofd. Welke gedachten gaan door mijn hoofd? Op welke frequentie staat mijn interne radio op dit moment? Zijn het gedachten waar ik blij van word of drukken ze me terneer onder de zwaartekracht van negativiteit?

Onder Gods loep

Zwaarmoedigheid en somberheid zijn geen onbekenden voor mij, maar ze zijn ook niet mijn vriendjes. Ik heb geleerd om stil te staan bij mijn gedachten en ze onder Gods loep te nemen. Zijn gedachten zijn hoger dan mijn gedachten. Het was pas toen ik de gedachten terug gespiegeld kreeg, dat ik begreep dat mijn interne dialoog eigenlijk een monoloog van oordeel en veroordeling was over mezelf. Kort samengevat: niet geliefd zijn, nooit goed genoeg zijn en gebukt gaan onder een immens gevoel van tekortschieten en falen. Liet ik mezelf wel toe ten volle te leven en mezelf te zijn, zelfs met al mijn tekortkomingen? Het was alsof ik de giftige pijlen van gedachten die de vijand op mij richtte, zelf in de hand nam en in mijn hart stak. Heftig, niet? Maar dat was wel het beeld dat ik zag. Totdat mijn ogen werden geopend en ik besefte dat ik mijn eigen grootste innerlijke criticus en vijand was geworden omdat ik de leugens van de vijand geloofde en er akkoord mee ging. Ik luisterde meer naar de vader der leugens in plaats van naar de woorden van mijn Hemelse Papa.

De trucendoos

Je kan gedachten van vijandschap naar jezelf toe wegduwen, negeren of in een la stoppen, hopend dat je de la niet meer open zal doen. Maar deze trucjes helpen slechts een tijd, totdat een trigger de hele la weer opentrekt. Leugens verdwijnen pas als we ze vervangen door Gods waarheid. En ook hier mogen we mild zijn voor onszelf, zoals God ook genadig is voor ons. Het is een leerproces van vragen stellen om te leren in plaats van te oordelen als een strenge en genadeloze rechter.

Gods waarheid is dat ik geliefd ben en dat ik gereinigd, geheiligd en gerechtvaardigd ben door het offer van Jezus. Dit is geen hoofdkennis meer, maar diep doorgedrongen waarheid van waaruit ik elke dag opnieuw mag en wil leven. De ene dag lukt dat wat beter dan de andere dag, maar ik ben op weg en blijf stappen zetten. Ik ben zijn geliefde dochter en Gods genade helpt me door de dag, lerend in plaats van veroordelend, groeiend in plaats van terneergeslagen te worden. Er is geen veroordeling voor zij die in Christus zijn. 

De God frequentie

Dit zijn de gedachten die ik voor je heb als een uitnodiging om te leven vanuit wie je bent in Christus: afgestemd op Gods frequentie en levend vanuit een onvoorwaardelijke liefde en onmetelijk grote genade.