Johannes wordt in de bijbel genoemd als de discipel die Jezus liefhad. Het bijzondere is dat we in de andere evangeliën gewoon de naam Johannes lezen, maar dat we in het evangelie van Johannes zelf lezen dat Johannes zichzelf omschrijft als dé discipel die Jezus liefhad.

Vind je dat niet bijzonder? Niemand omschrijft de band tussen Jezus en Johannes als bijzonder of speciaal, maar Johannes zelf doet dat wel. Johannes lijkt een bijzondere, intieme band met Jezus te ervaren.

Petrus

Wat een verschil met Petrus. Petrus wordt in de evangeliën veel meer omschreven als de doener, de man van actie. Hij maakt misschien ook wel meer avontuurlijke dingen mee dan de andere discipelen. Hij is tenslotte degene die uitgedaagd wordt om op het water te lopen. Hij is ook degene die een oor afhakt en daarna ziet dat Jezus dat er gewoon weer aanzet.

Petrus is ook de man aan wie Jezus later vraagt of hij Jezus werkelijk liefheeft. Het is misschien niet altijd duidelijk aan het impulsieve, actiegerichte handelen van Petrus, maar op dat moment laat Petrus wel zijn kwetsbaarheid zien.

Petrus of Johannes?

In wie herken ik me het meest? Stiekem verlang ik er soms wel naar dat Jezus mij bijzonder vindt. Dat Hij tevreden is met wat ik doe en met wie ik ben, maar ik twijfel daar vaak aan.

Het lef om, naast alle andere broers en zussen, uit te spreken dat ik een discipel ben die Jezus liefhad, vind ik toch wel moeilijk. Het wringt omdat we zo geleerd hebben om enerzijds nederig te zijn, maar anderzijds ook omdat ik ergens wel een oordelend stemmetje in me heb dat zegt dat ik niet goed genoeg ben.

Ik herken me meer in Petrus. De vrouw van actie, ben ik dan. Ik geniet ervan om uitdagingen aan te gaan (ook al ben ik angstig), om uit mijn comfortzone te komen en nieuwe dingen te ontdekken en te leren. Mensen die me van vroeger kennen, zouden weten dat ik eerder impulsief ben dan de eeuwig overdenkende persoon. Ik heb het wat afgeleerd om impulsief te zijn. Eerlijk? Ik mis die impulsiviteit soms, want het was ook leuk. Het is wie ik ben. Het gaf me energie.

Heb jij mij lief?

Wat als Jezus die vraag aan mij zou stellen. Dan zou ik zeker ‘ja’ zeggen, maar ik vind het soms best complex en ingewikkeld om mijn liefde te uiten en de juiste keuze te maken, als die al bestaat. Maar zonder Jezus is er voor mij geen écht leven. Ik houd van Hem!

Heeft Hij mij lief?

Ja, dat denk ik wel. Haha, en met het zo te beantwoorden, lijk ik al niet zo op Johannes. Ik verlang ernaar om Zijn liefde steeds meer te ervaren, te zien, te horen en aan te raken.

En toch… ben ik soms ook bang voor die liefde. Want maakt liefde ons niet kwetsbaar? Maakt het ons niet afhankelijk? Ik wil me geliefd voelen tot in het diepste van mijn zijn, maar tegelijkertijd wil ik zo graag dóén. Gaan. Ontdekken. Uitdagingen aangaan. Vooruit.

Toch hoef ik niet te kiezen tussen Petrus en Johannes.

Van Petrus leer ik dat liefde soms betekent dat je opstaat en gaat. Dat je durft, ook als je bang bent. Dat je niet alles eerst hoeft te overdenken voordat je in beweging komt.

Van Johannes leer ik dat mijn identiteit niet ligt in wat ik doe. Niet in hoeveel ik geef, hoeveel ik bereik of hoe goed ik Jezus volg. Maar hierin: ik ben geliefd.

En misschien is dat wel het moeilijkste voor iemand zoals ik. Niet om iets voor Jezus te doen, maar om niets te hoeven doen en toch te geloven: Hij heeft mij lief.