Vechten

Ik ben weer aan het vechten… Ik vecht tegen van alles en nog wat en wel het meeste met mezelf. Na een periode van ziek zijn, is het weer opbouwen. Terug discipline aan de dag leggen. Terug de energie vinden om dingen te doen, om buiten te komen om daarna vermoeid terug thuis te komen. 

Knipoogjes

Hoe meer moeite, hoe groter de beloning. Zo lijkt het soms toch. Ik was nog maar net aan het natuurgebied aangekomen en een buizerd vloog over me heen met zijn kenmerkende ‘ieeuwwww’. Fenomenaal. Ik genoot van de staartmeesjes die zich extra lieten bewonderen. Een ijsvogel vloog als een raket voorbij, maar was duidelijk herkenbaar aan zijn felblauwe kleuren.

Bijzonder geval

Op mijn terugweg zag ik een bijzondere reiger. Een purperreiger. Ik had er nog nooit van gehoord totdat ik mensen tegenkwam in de vogeluitkijkhut die speciaal voor deze vogel naar daar waren gekomen. Hij was toen niet te zien. Nu kwam ik hem ‘per abuis’ tegen. Zo bijzonder, en toch niet echt opvallend tussen het struikgewas. Zo zijn we ook voor God: bijzonder en uniek. Niet altijd opvallend maar door Hem wel gezien.

Alles dan in orde?

Na zo’n deugddoende ochtendwandeling zou de rest van de dag toch goed moeten verlopen… Helaas! Ik pleit schuldig aan een spelletje spelen op mijn smartphone. Ja, ik heb excuses genoeg. Ik voel me niet goed, ben nog wat ziek, heb te weinig energie… en toch…toch zou ik er beter mee stoppen. Mijn tijd nuttig gebruiken. Als ik mijn ogen dicht doe, zie ik tetrisblokjes verschijnen. Meer dan een uur en twintig minuten had ik vandaag beter kunnen besteden. ‘t Is dom en ik weet heus wel beter… Ik denk aan de tekst: wat ik moet doen, doe ik niet en wat ik niet wil doen, doe ik wel. Het lijkt soms sterker dan mezelf. 

Lijden?

Paulus schrijft erover in Romeinen 7. Maar wat is zijn leven in vergelijking met het mijne? Ja, het is soms moeilijk en zwaar en ik ga soms door diepe dalen, maar de vervolging, gevangenisstraffen, pijn en moeite die Paulus onderging, ken ik niet. 

Onderweg

Ik wil me richten op onze God. Ik wil me focussen op Hem. Ik wil uitkijken naar Hem. Hij zorgt voor de vogeltjes die niet zaaien of maaien. Hij zorgt ook voor mij. Morgen is er een nieuwe dag. Dan mag ik opnieuw met Hem op pad gaan. Samen onderweg zodat ik steeds meer ga lijken op Hem. 

Ook jij mag met Hem op weg gaan, eerlijk en oprecht. Fouten maken, eens struikelen en dan weer opstaan. Het hoort er allemaal bij. Maar je mag er zeker van zijn: Hij vangt je op! Hij wil niks liever dan met jou op stap gaan, naast je lopen en met jou Zijn leven delen. Mag Hij, samen met jou, onderweg? 

PS: met een ingestelde timer worden spelletjes automatisch na even gestopt. Hoe handig is dat!