Drie jaar geleden begon ik in het middelbaar. Spannend, want ik kende niemand. Ik had veel gebeden om goede vrienden te vinden, en al snel vond ik een groepje. Jammer genoeg ging het vaak mis: ruzies, roddels, mensen die buitengesloten werden. Steeds werd de groep kleiner, tot er bijna niemand meer overbleef.

Soms vroeg ik me af: “God, is dit echt Uw plan? Ben ik wel op de juiste weg?”

Toch gaf Hij me telkens opnieuw nieuwe mensen. Tijdens een schoolreis dacht ik eindelijk een stabiele vriendengroep gevonden te hebben. Maar ook die vriendschappen vielen uit elkaar. Eén vriendin bleef, en met haar had ik een heel bijzondere band. Maar ook zij vertrok onverwacht naar een andere school. Ik voelde me opnieuw alleen, en ik begreep niet waarom God dit toeliet.

Met vallen en opstaan

In die eenzame periode probeerde ik me aan te sluiten bij andere groepen, maar nergens voelde ik me echt welkom. Tot ik bij een nieuw groepje ging zitten. Er klikte niet meteen iets, totdat er één vraag kwam die alles veranderde.

Eline (schuilnaam) zei: “Jij hebt een Bijbelvers in je bio, maar ik snap het niet. Kan je dat uitleggen?” Dat ene gesprek werd het begin van een vriendschap én van iets veel groters. Eline geloofde al een beetje, maar had geen steun van haar ouders of vrienden. Toch groeide haar geloof snel. Ze zei zelfs tegen onze vriendengroep: “Ik stop niet met praten over Jezus totdat één van jullie tot geloof komt!”

God opent deuren

Door haar veranderde ook onze groep. Gesprekken gingen steeds vaker over geloof. Twee vriendinnen wilden mee naar een bijbelstudie, en daarna kochten ze zelfs een Bijbel. Ik stond verbaasd: alles waar ik zo lang naar verlangd had: vrienden met wie ik open over Jezus kon praten, gebeurde eindelijk.

Achteraf zie ik dat God al die moeilijke periodes gebruikte om me precies hier te brengen. Wat ik zag als verlies, gebruikte Hij om ruimte te maken voor iets beters.

Natuurlijk twijfel ik soms nog: “Is dit echt waar God me wil hebben?” Maar ik leer steeds meer om te vertrouwen dat Zijn plan groter is dan ik kan zien.

Deze jaren hebben me één ding duidelijk gemaakt: hoe pijnlijk de weg soms ook lijkt, Gods toekomst voor jou is beter dan je verleden.

Dus als jij je afvraagt of God wel een goed plan heeft, weet dat Hij zelfs in je twijfel aanwezig is. Ook als je het niet ziet, is Hij bezig. 

Geschreven door Jana Billiet