Vandaag zou mijn grootmoeder 105 jaar worden. Ze was een ontzettend lieve grootmoeder. Als je mensen hoort zeggen dat ze iemand kennen die zo fantastisch is, dan bedenk ik me altijd ‘maar dan kende je mijn grootmoeder niet’. Ze was mijn moemoe en 91 jaar mocht ze bij ons zijn. Ik wilde zo graag dat ze de geboorte van mijn oudste kind zou meemaken. Ze was toen 89 jaar en we konden haar niet aan de telefoon krijgen, ze was immers buiten het gras aan het maaien. 

Zelfs toen mijn dochter geboren werd, was ze er. Het was heel bijzonder dat ze mijn beide kinderen gezien en vooral gezegend heeft. Ik ben daar ontzettend dankbaar voor.

Paard en kar

Onze moemoe was ongelooflijk wijs. Ze maakte geen ruzie, was rustig en vol liefde. Het laatste gesprek dat ik met haar voerde, was voor mij bijzonder. Ik vroeg haar of ze nooit boos was geweest op vava, aangezien zij al het zware werk moest doen. Dit in tegenstelling tot vava die erg weinig deed in het zware boerenbestaan. Haar reactie: ‘och, dat korte toch niet’. Ze stak geen energie in dingen die ze niet kon veranderen. Eén keer heeft ze hem ‘tegengesproken’. Vava had het paard bij de teugels en moemoe moest het mest van de kar scheppen. Vava vond dat dit best wat sneller mocht. Ze antwoordde ‘als het sneller moet gaan, kan je best langs deze kant komen helpen’. Plots ging het snel genoeg.

Ze beviel te vroeg van haar tweede zoon omdat ze met een zware ‘kerrewagen’ (kruiwagen) met zwavel moest schouwen omdat haar echtgenoot dat niet kon. Moemoe was zo dapper en sterk. 

Vureke stook

Moemoe maakte nog heel wat mee. Zo moest ze op een bepaald moment bietenplantjes op de markt gaan kopen. Ze begreep volstrekt niet waarom, totdat ze terug thuis kwam en zag dat vava ‘vureke stook’ aan het doen was. De bijbel die ze verstopt had, was in vlammen opgegaan. Toch weerhield dit haar niet om haar geloof en vertrouwen in God verder te vormen. Toen ze 80 jaar was, werd ze gedoopt! Wat een geweldige zegen ging daarvan uit!

Trouwcadeau

Toen ik trouwde, schreef moemoe me de volgende tekst.

Ik werd wakker op een morgen
direct vloog ik mijn bed uit
Ik had zoveel afspraken na te komen
ik had’m in het geheel geen tijd voor gebed
Maar iedere taak leek me zwaarder
Ik werd door problemen belaagd
Waarom is God er niet om mij te helpen?
Hij zei: “Je hebt het niet gevraagd”.
Ik wilde graag blijdschap en schoonheid
Ik vroeg waarom God het mij niet wilde geven
Hij zei: “je hebt me niet gezocht”.
Ik probeerde in Gods nabijheid te komen
En heb al mijn sleutels in het slot gestopt.
Maar Hij berispte mijn liefde
‘Mijn kind waarom heb je niet geklopt?’
Ik stond vroeg op van morgen
En ik sprak met de Heer op mijn bed
Ik had zoveel afspraken na te komen. 
Ik kan het echt niet zonder gebed.

Dit tekstje heeft me meermaals geholpen. Wat vind ik belangrijk? Waar gaat mijn eerste gedachte naar uit?

Wat doe jij als eerste in de ochtend en op drukke dagen? Vlieg je je bed uit om snel aan de slag te gaan of maak je het even stil om naar Gods wijze en liefdevolle stem te luisteren?

Ik mocht veel van mijn moemoe leren. Wie is jouw voorbeeld? 

Naar wie kijk jij op? 
Wat sluit je van deze persoon in je hart om je verdere leven mee te dragen?