Sinds een aantal maanden maak ik tijdens mijn wandelingen regelmatig foto’s van zitbankjes. Bankjes waar mensen even kunnen pauzeren, genieten van het uitzicht en simpelweg tot rust kunnen komen. Wat me fascineert, is dat elk bankje op een andere plek staat, een ander uitzicht biedt en omringd wordt door andere geluiden. Geen enkele plek is hetzelfde, en toch hebben ze allemaal hetzelfde doel: rust geven.
Wanneer ik op zoek ben naar rust, merk ik dat ik vaak iets specifieks verwacht – een leeg hoofd, stilte in mijn gedachten, of zelfs een gevoel van warmte en geborgenheid. Maar brengt rust nu juist niet de zichtbaarheid van dingen naar boven? Geeft rust ons niet juist meer helderheid over wat er in ons speelt? Net zoals je op een bankje gaat zitten en plotseling écht het landschap om je heen ziet.
Een uitnodiging tot rust.
In Mat 11: 28-30 lezen we “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u en leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel. Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.”
Wat een confronterende tekst. Rust terwijl we vermoeid en belast zijn? Hoe werkt dat? Hoe vinden we die rust?
Een paar dagen geleden tijdens een wandeling zag ik een bankje dat volledig omringd was door water. Een beeld dat me niet losliet. Mensen hadden allerlei objecten in het water gegooid – stenen, takken, zelfs een paar oude planken – om toch op dat bankje te kunnen zitten en tot rust te komen. Hoe herkenbaar. Soms stijgt het water in ons leven. De druk, de zorgen, de omstandigheden overspoelen ons. En toch vraagt God van ons om juist op die momenten naar Hem te komen. Om onze gedachten en gevoelens niet weg te stoppen, maar bij Hem te brengen.
Maar ligt de sleutel tot echte rust niet in iets diepers? Niet alleen in het bij God brengen van onze zorgen, maar ook in het aan Hem toe vertrouwen? Daar kan ik nog veel in groeien, want vaak breng ik mijn zorgen wel bij God, maar neem ik ze daarna weer in eigen handen. Terwijl Hij juist wil dat we ons volledig aan Hem overgeven. Dat we Zijn juk op ons nemen, omdat Hij het met ons draagt.
Rust in de drukte
In onze maatschappij lijkt rust steeds belangrijker te worden, en tegelijkertijd lijkt het alsof we nog nooit zo druk zijn geweest. Rust en drukte lijken elkaar tegen te spreken. Maar misschien zit de sleutel niet in het volledig stilleggen van ons leven, maar in het vinden van rust middenin de drukte. In plaats van te wachten tot het water zakt, kunnen we leren om op Jezus te vertrouwen, zelfs als we denken dat we geen plek hebben om te zitten.
Rust is niet de afwezigheid van chaos, maar de aanwezigheid van God in die chaos. Waar kun jij vandaag een moment vinden om stil te zijn en Zijn rust te ontvangen?
Eerlijk onderweg met God 
Plaats een reactie