Er is veel wind, echt veel wind. Hij speelt door de bomen. De weinige blaadjes die er nog hangen, worden weggeblazen. De takken blijven heen en weer zwieren. Het lijkt net zo in mijn hoofd… mijn gedachten vliegen van hier naar daar en ik kan ze geen halt toeroepen. Ik denk aan alles wat nog moet. Ik denk aan van alles. Wat zou ik graag dat knopje vinden waarmee ik mijn hoofd even kan afzetten. Of op zijn minst mijn gedachten even kan pauzeren. Ik heb het knopje nog niet gevonden. 

Vliegende bladeren

Ik denk terug aan afgelopen week toen ik in de natuur ging wandelen. Er hingen net iets meer bladeren aan de bomen en ik zag een zwarte kraai landden op een tak. Op het ogenblik dat hij zijn poten aan de tak klampte, vlogen de resterende oranje, rode en bruine blaadjes weg. 

Het leven lijkt zoveel kaler. De blaadjes geven het pad wel een mooie kleur, maar de bomen zelf zijn een deel van hun schoonheid verloren. Of zo lijkt het toch… ik hoor een specht tikken tegen een boom. Ik vind het geweldig om een bepaalde vogel te horen en hem te zoeken totdat ik hem gevonden heb. De eerste keer dat ik dat deed, was op vakantie in een groot bos. Toen we de specht gevonden hadden, voelde ik me zo blij als een klein meisje die een schat gevonden had. Nu duurde het vinden van de specht alles behalve lang. Het feit dat de bomen kaal waren, maakte dat ik de specht in een mum van tijd gevonden had. 

Een paar wandelaars vroegen waar ik naar stond te kijken. Ze vonden het geweldig dat ik de specht op basis van gehoor gevonden had. 

Leven in de winter

Misschien is het leven wel net zo. Gaan we door de winter of een moeilijke periode, dan verliezen we heel wat van onze bladeren. Wat overblijft is wie je bent, zonder poespas. Liefst als een sterke boom die goed geworteld is. De takken kunnen dan heen en weer bewegen, de blaadjes mogen vallen, maar de boom staat stevig. De ware identiteit komt boven en we kunnen meer ontdekken dan we zelf eerst voor mogelijk achtten. Ook aan voorbijgangers in ons leven mogen we iets delen van de schoonheid die we ontdekt hebben in de wintertijd. 

Terwijl we de schoonheid van de winter mogen bewaren in ons hart, mogen we uitkijken naar de lente. Hoop op nieuw leven in al zijn volheid en pracht. 

Geschreven door Annelies